بازیابی

شبکه بین المللی اطلاع رسانی اسب خزر ایران

A Web For CASPIAN HORSE Lovers

خانم لوئیز فیروز

« در سواحل جنوبي درياي خزر اسبي كوچك زيست مي‌كند كه هرگز توصيفي از آن در كتاب‌ها نديده‌ام و در خارج از اراضي آنجا ناشناخته مي‌باشد» 1966

Rediscoveryبازیابی (کشف مجدد)

P.O.BOX 89815-369 , Yazd , Iran

Telfax: 0352-522-9922

Mobile: 0913-358-5845

E-mail: info@CaspianHorse.org

اسب خزر حيواني كه بيش از 1000 سال در لابلاي برگ‌هاي تاريخ پر فراز و نشيب ايران زمين مفقود بود و گمان مي‌رفت كه نسل آن منقرض شده باشد، در نيمه‌ي دوم قرن بيستم هم‌چون ستاره‌اي دنباله‌دار اما در حال افول خودنمايي كرد.

«در سواحل جنوبي درياي خزر اسبي كوچك زيست مي‌كند كه هرگز توصيفي از آن در كتاب‌ها نديده‌ام و در خارج از اراضي آنجا ناشناخته مي‌باشد»

اين جزو اولين مشغله‌هايي است كه يك شهروند آمريكايي در برخورد با چند اسب كوچك در شمال ايران به ذهن خود راه مي‌دهد. خانم لوئيز فيروز Louise Firouz - زني آمريكايي‌الاصل و فارغ‌التحصيل دامپروري از دانشگاه كرنل Cornel University - پس از اولين مشاهداتش در سال 1344 هجري شمسي (1965ميلادي) به دليل محل پيدا شدن اين حيوان آن را Caspian Pony ناميد كه كشاورزان محلي آن را با نام «مولكي» يا «پوزكي» به معني پوزه كوچك، مي‌‌شناختند.

هر ذهن پويا هنگامي بيشتر درگير جذبه‌ي اين حيوان نادر مي‌شود كه در نظر داشته باشد اسب‌هاي كوچكي كه به نام پوني خوانده مي‌شوند فاقد تناسب بدني و عموماً داراي دست و پاي كوچكتري نسبت به بدن خود هستند اما حيوان مشاهده شده در جنوب درياي خزر، با وجود قد كوتاه – بين90 تا 120 سانتيمتر - به يك اسب با تناسب بدني كامل شباهت داشت كه تا بدان روز چنين موردي در دنيا گزارش نشده بود. تحقيقات گسترده‌ي بعدي با تغيير نام اين حيوان به «اسب مينياتوري درياي خزر ايران » Caspian Miniatur Horse of Iran و نهايتاً به «اسب خزر»Caspian Horse همراه بود.

با ما تماس بگیرید:

Text Box: اولين کاسپینی كه توسط خانم فيروز مشاهده شد و بعدها استاد Ostad* نام گرفت، نرياني بود كه يك گاري پر از سيمان را حمل مي‌كرد. پس از آن كشتزارها و روستاهاي مناطق جنوب درياي خزر به ويژه شهر آمل جستجو شد تا خزر‌هاي خالص به منظور پرورش جمع‌آوري شوند. از آنجا كه كشاورزان در فصل غير كشت اين حيوان را در جنگل رها مي‌كردند، پيدا كردن آن‌ها در بين تعداد زيادي از اسب‌هاي بومي كه گاه تا نيمه بدنشان در گل و لاي فرو مي‌رفت بسيار دشوار و گاه ناممكن ‌مي‌نمود. خزر‌هايي كه يافت مي‌شدند معمولاً توسط كشاورزان محلي براي حمل چوب از كوه به پايين و كشيدن گاري‌هاي سنگين مورد استفاده قرار مي‌‌گرفت. آن‌ها غالباً پر از شپش، كك و كنه و بعضي از آن‌ها ضعيف، زخمي و مريض بودند. مناطق وسيعي جستجو شد اما به ندرت در مكاني خاص بيش از يك خزر مشاهده مي‌شد. به طوري كه تعداد تقريبي آن‌ها در كل سواحل جنوبي درياي خزر حداكثر 50 رأس تخمين زده شد. كنكاش سال‌هاي 1965 تا 1974 به پيدا شدن 27 كاسپين منجر شد. آن‌ها به منظور حفاظت، تكثير و مطالعه به يك مجموعه بزرگ سواركاري در تهران منتقل شدند و به دليل هوش سرشار، توانايي ورزشي فوق العاده و قد مناسب، براي تربيت كودكان سواركار مورد استفاده قرار گرفته و در ميادين پرش هم رقيب اسب‌هاي بسيار بزرگتر شدند. قابليت ورزشي آن‌ها براي كودكان- حتي خردسالان 5 ساله- استفاده شد. معرفي بين‌المللي به اولين صادرات زودهنگام اين نژاد كمياب در كمتر از يكسال پس از بازيابي انجاميد.

Text Box: دقت و علاقه فراوان خانم فيروز به آثار باستاني ايران به وي كمك نمود تا به ارتباط مستقيم اين حيوان با اسب باستاني ايران پي ببرد؛ كه نقش آن در سنگ‌نگاره‌هاي قديمي به ويژه در تخت جمشيد، نقش رستم، شوش و طاق بستان بر روي سنگ ترسيم شده‌ است. وي اين كشف را به شخصيت‌هاي علمي متعددي در نقاط مختلف دنيا معرفي نمود. بازيابي روزنه شروع براي بازشناسي اين نژاد كمياب بود.